ANG MADAMDAMING SULAT NG MAGULANG SA KANYANG ANAK!

spinner.gif

Sa aking pagtanda, unawain mo sana ako at pagpasensiyahan.

Kapag

dala ng kalabuan ng mata ay nakabasag ako ng pinggan o nakatapon ng

sabaw sa hapag kainan, huwag mo sana akong kagagalitan.

Maramdamin ang isang matanda. Nagse-self-pity ako sa tuwing sinisigawan mo ako.

Kapag

mahina na ang tenga ko at hindi ko maintindihan ang sinasabi mo, huwag

mo naman sana akong sabihan ng "binge!" paki-ulit nalang ang sinabi mo

o pakisulat nalang.

Pasensya ka na, anak. Matanda na talaga ako.

Kapag

mahina na ang tuhod ko, pagtiyagaan mo sana akong tulungang tumayo,

katulad ng pag-aalalay ko sa iyo noong nag-aaral ka pa lamang lumakad.

Pagpasensyahan mo sana ako kung ako man ay nagiging makulit at paulit-ulit na parang sirang plaka.

Basta pakinggan mo nalang ako. Huwag mo sana akong pagtatawanan o pagsasawaang pakinggan.

Natatandaan

mo anak noong bata ka pa?kapag gusto mo ng lobo, paulit-ulit mo 'yong

sasabihin, maghapon kang mangungulit hangga't hindi mo nakukuha ang

gusto mo. Pinagtyagaan ko ang kakulitan mo.

Pagpasensyahan mo na

rin sana ang aking amoy. Amoy matanda, amoy lupa. Huwag mo sana akong

piliting maligo. Mahina na ang katawan ko. Madaling magkasakit kapag

nalamigan, huwag mo sana akong pandirihan.

Natatandaan mo noong bata ka pa? pinagtyagaan kitang habulin sa ilalim ng kama kapag ayaw mong maligo.

Pagpasensyahan mo sana kung madalas, ako'y masungit, dala na marahil ito ng katandaan. Pagtanda mo, maiintindihan mo rin.

Kapag

may konti kang panahon, magkwentuhan naman tayo, kahit sandali lang.

Inip na ako sa bahay, maghapong nag-iisa. Walang kausap.

Alam

kong busy ka sa trabaho, subalit nais kong malaman mo na sabik na sabik

na akong makakwentuhan ka, kahit alam kong hindi ka interesado sa mga

kwento ko.

Natatandaan mo anak, noong bata ka pa? Pinagtyagaan

kong pakinggan at intindihin ang pautal-utal mong kwento tungkol sa

iyong teddy bear.

At kapag dumating ang sandali na ako'y magkakasakit at maratay sa banig ng karamdaman, huwag mo sana akong pagsawaang alagaan.

Pagpasensyahan

mo na sana kung ako man ay maihi o madumi sa higaan, pagtyagaan mo sana

akong alagaan sa mga huling sandali ng aking buhay. Tutal hindi na

naman ako magtatagal.

Kapag dumating ang sandali ng aking

pagpanaw, hawakan mo sana ang aking kamay at bigyan mo ako ng lakas ng

loob na harapin ang kamatayan.

At huwag kang mag-alala, kapag

kaharap ko na ang Diyos na lumikha, ibubulong ko sa kanya na pagpalain

ka sana ... dahil naging mapagmahal ka sa iyong ama't ina...

Written by Rev. Fr. Ariel F. Robles

CWL Spiritual Director

St. Augustine Parish

Baliuag, Bulacan

Comments & Reviews (18)

Login or Facebook Sign in with Twitter


library_icon_grey.png Add share_icon_grey.png Share

Who's Reading

Recommended