ANG MADAMDAMING SULAT NG MAGULANG SA KANYANG ANAK!

spinner.gif

Sa aking pagtanda, unawain mo sana ako at pagpasensiyahan.

Kapag 

dala ng kalabuan ng mata ay nakabasag ako ng pinggan o nakatapon ng 

sabaw sa hapag kainan, huwag mo sana akong kagagalitan.

Maramdamin ang isang matanda. Nagse-self-pity ako sa tuwing sinisigawan mo ako.

Kapag 

mahina na ang tenga ko at hindi ko maintindihan ang sinasabi mo, huwag 

mo naman sana akong sabihan ng "binge!" paki-ulit nalang ang sinabi mo 

o pakisulat nalang.

Pasensya ka na, anak. Matanda na talaga ako.

Kapag 

mahina na ang tuhod ko, pagtiyagaan mo sana akong tulungang tumayo, 

katulad ng pag-aalalay ko sa iyo noong nag-aaral ka pa lamang lumakad.

Pagpasensyahan mo sana ako kung ako man ay nagiging makulit at paulit-ulit na parang sirang plaka.

Basta pakinggan mo nalang ako. Huwag mo sana akong pagtatawanan o pagsasawaang pakinggan.

Natatandaan 

mo anak noong bata ka pa?kapag gusto mo ng lobo, paulit-ulit mo 'yong 

sasabihin, maghapon kang mangungulit hangga't hindi mo nakukuha ang 

gusto mo. Pinagtyagaan ko ang kakulitan mo.

Pagpasensyahan mo na 

rin sana ang aking amoy. Amoy matanda, amoy lupa. Huwag mo sana akong 

piliting maligo. Mahina na ang katawan ko. Madaling magkasakit kapag 

nalamigan, huwag mo sana akong pandirihan.

Natatandaan mo noong bata ka pa? pinagtyagaan kitang habulin sa ilalim ng kama kapag ayaw mong maligo.

Pagpasensyahan mo sana kung madalas, ako'y masungit, dala na marahil ito ng katandaan. Pagtanda mo, maiintindihan mo rin.

Kapag 

may konti kang panahon, magkwentuhan naman tayo, kahit sandali lang. 

Inip na ako sa bahay, maghapong nag-iisa. Walang kausap.

Alam 

kong busy ka sa trabaho, subalit nais kong malaman mo na sabik na sabik 

na akong makakwentuhan ka, kahit alam kong hindi ka interesado sa mga 

kwento ko.

Natatandaan mo anak, noong bata ka pa? Pinagtyagaan 

kong pakinggan at intindihin ang pautal-utal mong kwento tungkol sa 

iyong teddy bear.

At kapag dumating ang sandali na ako'y magkakasakit at maratay sa banig ng karamdaman, huwag mo sana akong pagsawaang alagaan.

Pagpasensyahan 

mo na sana kung ako man ay maihi o madumi sa higaan, pagtyagaan mo sana 

akong alagaan sa mga huling sandali ng aking buhay. Tutal hindi na 

naman ako magtatagal.

Kapag dumating ang sandali ng aking 

pagpanaw, hawakan mo sana ang aking kamay at bigyan mo ako ng lakas ng 

loob na harapin ang kamatayan.

At huwag kang mag-alala, kapag 

kaharap ko na ang Diyos na lumikha, ibubulong ko sa kanya na pagpalain 

ka sana ... dahil naging mapagmahal ka sa iyong ama't ina...

Written by Rev. Fr. Ariel F. Robles 

CWL Spiritual Director 

St. Augustine Parish 

Baliuag, Bulacan

Comments & Reviews (18)

Login or Facebook Sign in with Twitter


library_icon_grey.png Add share_icon_grey.png Share

Who's Reading

Recommended