Önceki Sayfa of 7Sonraki Sayfa

Grinin Elli Tonu

spinner.gif

1.BÖLÜM

Aynaya yüzümü sıkıntıyla buruşturarak baktım.Bir türlü söz dinlemeyen lanet olası saçlarım ve hastalanıp beni bu angaryaya mecbur eden lanet olası Katherina Kanavagh.Gelecek haftaki final sınavlrım için çalışıyor olmam gerekirken,burada durmuş,saçlarıma fırçayla söz geçirmeye çalışıyordum.Islak saçla uyumamalıyım.Islak saçla uyumamalıyım.Bu mantrayı arka arkaya tekrarlarken saçlarımı fırçayla kontrol altına sokmayı bir kez daha denedim.Çileden çıkarak gözlerimi devirdim ve aynadaki,yüzüme fazla iri gelen mavi gözlerin bana dikmiş soluk tenli ve kahverengi saçlı kıza bakıp pes ettim.Tek seçeneğim ,inatçı saçlarımı at kuyruğu yapmak ve az da ola prezantabl görünmeyi ummaktı.

Kate oda arkadaşımdı ve gribe yenilmek için bula bula bu günü bulmuştu.Bu yüzden, adını daha önce hiç duymadığım mega-sanayici zengin iş adamıyla okul gazetesı için sözleştiği röportaja gidemeyecekti.Böylece ben gönüllü edilmiştim.İneklemem gereken final sınavlarım,bitimem gereken bir denemem vardı ve bu öğleden sonra çalışıyor olmam gerekiyordu;Ama hayır,bugün Grey Şirketler Topluluğu'nun gizemli CEO'suyla bir araya gelmek için,Seattle şehir merkezine !&% mil direksiyon sallayacaktım.Sıra dışı bir girişimci ve üniversitemizin önemli bağışcısı olan Grey'in vakti olağanüstü kıymetliydi-benimkinden çok daha kıymetli- ama kate'e bir röportaj bahşetmişti.Kate,gerçek bir başarı,demişti.Kate'in lanet olası ders dışı aktiviteleri.

Kate oturma odasındaki kanepeye kıvrılmıştı.Kulak tırmalayan kısık sesıyle "Ana,üzgünüm.Bu röportajı kapmam dokuz ayımı aldı.Tarihi değiştirmek bir altı ayımı daha alır ve o zamana kadar ikimizde mezun olmuş olacağız.Editör olarak bu işi mahvedemem.Lütfen."diye yalvarıyordu.Bunu nasıl başarıyordu? Hastayken bile çocuksu ve muhteşem görünüyordu;çilek sarısı saçları yerli yerinde,yeşil gözleri şu anda kırmızı ve sulu olsa da hala parlaktı.Aniden beliren sempati dalgasını görmezden geldim.

"Tabii ki giderim,Kate.Sen yatağına dönmelisin.NyQuil yada Tylenol ister misin?"

"NyQuil,lütfen.Sorular ve dijital kayıt cihazı burada.Şu kayıt tuşuna basman yeterli.Not al,ben hepsini yazıya dökerim."

İçimde yükselen panik duygusunu boş yere bastırmaya çalışarak,

"Hakkında hiçbir şey bilmiyorum," diye mırıldandım.

"Sorular işini görür.Haydi git.Yolun uzun.Geç kalamnı istemem."

"Tamamgidiyorum.Yatağına dön.Daha sonra ısıtman için çorba yaptım." Ona sevgiyle baktım.Kate,bunu sadece senin için yaparım.

"Isıtırım.Bol şans.Ve teşekkürler.Ana;her zaman ki gibi hayatımı kurtardın."

Sırt çantamı alırken ona buruk bir gülümsemeyle baktım ve kapıdan çıkıp arabaya yürüdüm.Kate'in beni bunu yapmaya ikna etmesine inanamıyordum.Ama kate beni neye olsa ina ederdi.Olağanüstü bir gazeteci olacaktı.Kendini çok iyi ifade edebilen,güçlü,ikna edici,tartışmaya açık ve güzeldi;benim canım,canım arkadaşımdı.

Washington,Vancouver'dan Interstate 5'e doğru ilerlerken yollar açıktı.Henüz erkendi ve saat ikiden önce Seattle'da olmam gerekmiyordu.Neyse ki Kate bana spor Mercedes SLK'sını ödünç vermişti.Eski VW Kaplumbağa'm Wanda'nın bu yolculuğu vaktinde tamamlayacağından emin değildim.Ah,Mercedes'le yolculuk eğlenceliydi ve pedalı köklerken kilometreler hızla akıp gidiyordu.

Varış noktam Bay Grey'in küresel şirketinin ana merkeziydi.Her mimarın faydacılık hayalini süsleyen,yirmi katlı,her yeri kavisli cam ve metalden ibaet iş merkezinin cam ön kapısının üzerindeki çelikte,dikkat çekmeyen harflerle GREY EVİ yazıyordu.Oraya vardığımda saat ikiye çeyrek vardı;devasa-ve samimi olmam gerekirse sinir bozucu-cam,çelik ve beyaz kum taşı lobiye adım atarken geç kalmadığım için derin bir oh çektim.

Sağlam kum taşı masanın arkasından çok çekici,bakımlı,sarışın bir kadın bana gülümsedi.Üzerinde gördüğüm en şık kömür rengi ceket ve beyaz gömlek vardı.Kusursuz görünüyordu.

"Bay Grey'i görmeye geldim.Katherina Kavanagh adına Anastisia Steele."

"Bir saniye lütfen,Bayan Steele." Ben sıkılgan bir tavırla karşısında dikilirken kaşını kaldırdı.Lacivert ceketim yerine Kate'in spor ceketlerinden birini ödünç almadağıma pişman olmaya başlıyordum.Çaba göstermiş ve sahip olduğum tek eteği,diz hizası,derli toplu çizmelerimi ve mavi bir kazak giymiştim.Bana göre şıktı.Kadın sinrimi bozmuyorumuş gibi görünmeye çalışarak,saçımın firari tutamlarından birini kulağımın arkasına ittim.

Önceki Sayfa of 7Sonraki Sayfa

Yorumlar & Eleştiriler (55)



library_icon_grey.png Ekle share_icon_grey.png Paylaş

Kimler Okuyor

Önerilen