Previous Page of 7Next Page

katrina 3

spinner.gif

KATRINA

Akda ni: ppinoy

Part 3

Walang naramdamang pagsisisi si Mang Dionisio ng magsawa na rin ito sa halos isang oras na paggamit kay Katrina. Tumayo ito mula sa kama at pinagmasdan ang nakahubad na babae na nakahiga dito. Naalala niya tuloy ang nanay nito nung una niyang makasiping ito. Walang pinagka-iba halos sa hubog ng katawan. Medyo nabahala ito ng makita ang maraming dugo sa bahagi ng kumot sa ilalim ng puwitan ng dalagita, pati na rin sa paligid ng titi niya, pero nangiti na rin dahil tanda iyon na siya ang naka-una dito. 'Tingnan mo nga naman ang suwerte,' nasabi niya sa sarili. 'Me naka-una nga sa akin dun sa nanay, ako naman ang unang nakayari sa anak, ha ha ha!'

Hindi naman malaman ni Katrina kung paano ikukubli ang sarili mula sa mga mata ng matanda. Wala na halos ang epekto ng gamot na inihalo nito sa kanyang nainom na orange juice kanina, pero huli na ang panunumbalik ng kanyang lakas upang maibalik pa ang kanyang kabirhenan. Ilang beses siyang nawalan ng uliran sa tindi ng sakit na dulot ng mga pagbayo ng kanyang kinilalang ama sa kanyang puki. Pilit niyang bumaluktot at tumalikod mula sa paningin ng lalaki upang maitago ang kung anumang natitirang dangal niya.

Hindi niya alam na sa kanyang pagtalikod ay lalo lang nag-alab ang kalibugan ng matanda ng makita ang bilugang puwit niya. Muli itong lumapit sa kanya. Umupo ito sa may kama at hinaplos ang nakakagigil niyang puwitan.

"Itay, wag po....tama na po plis, hu hu hu..... Itay, bakit nyo po ginawa ito?" pahikbi niyang tanong dito.

"Hoy Katrina, ayusin mo na ang sarili mo. Tama na yang pag-iyak mo diyan at wala ka ng magagawa. Tapos na," sagot nito. "At saka kulang pa yang kabayaran sa pagpapalaki ko sa iyo, baka akala mo! Tandaan mo, ni hindi kita kadugo, pero inako ko pa rin ang responsibilidad para sa iyo, hindi katulad ng walang kuwenta mong ama!"

Walang maisagot ang dalagita sa sumbat ng lalaki. Pagkuwa'y lumabas ito ng kuwarto at iniwan siyang nag-iisa duon. Hindi niya alam kung nakatulog siya, pero muli na lang siyang naalimpungatan ng marinig ang pagbukas ng gate nila, kasunod ng pag-andar ng motorsiklo ng kanyang ama.

Dahan-dahan niyang itinayo ang sarili, nanginginig pa ang mga tuhod dahil sa sakit at pagod. Muli siyang naiyak ng makita ang duguang kumot sa kanyang higaan, at dali-dali niyang inalis ito mula sa kama. Parang robot siyang lumabas mula sa kuwarto, nagtuloy sa banyo at binuksan ang shower, saka ibinabad ang sarili sa ilalim nito. Naupo siya sa may sahig at hinayaang maghalo ang mga patak ng tubig sa mga luhang umaagos sa kanyang mga mata, habang paulit-ulit na nagugunita ang mga pinagdaanan niya ng gabing iyon.

Makaraan ang ilang minuto ay inabot niya ang sabon at sinimulang ipahid iyon sa kanyang katawan. Paulit-ulit niyang sinabon ang sarili, pero tila naroon pa rin ang bakas ng kahayukan ng matanda. Kinuha niya ang isang bimpo at marahang idinampi iyon sa kanyang kaselanan, pati na sa mga bahagi ng katawan niya na puno ng pasa. Napapakagat siya ng labi kapag kumikirot ang mga iyon, at muling tutulo ang mga luha dahil sa pait ng sinapit.

Ng mapansin niya sa sahig ang kumot na may dugo ay dali-dali na siyang nagbanlaw. Kinuha niya ito at dinala sa may kusina. Sa may lababo ay sinimulan niyang labhan ito, paulit-ulit na kinukuskos ang tela hanggang sa mawala na ang bakas ng pagsasamantala sa kanya. Dinala niya ito sa may sampayan sa likuran at isinampay iyon duon.

Noon pa lang niya napansin na lumiliwanag na ang paligid sa labas, tanda ng malapit ng pagsikat ng araw. Noon na rin niya napansin na wala pa pala siyang suot na saplot sa katawan, kaya't nagmadali siyang bumalik sa kwarto at kumuha ng bihisan mula sa kanyang aparador. Pinulot niya ang mga damit niyang sapilitang hinubad sa kanya ng kanyang ama at isinilid iyon sa isang plastic bag.

Inayos niya ang kanyang sarili. Tiningnan ang paligid ng kwarto, at saka lumabas duon. Gusto niyang makalayo mula sa bahay na ito, una ay dahil baka abutan pa siyang muli ng matanda, at pangalawa ay upang iwanan na ang mga masasaklap na ala-ala na naganap dito. Sa unang basurahan na kanyang nadaanan ay duon niya itinapon ang plastic bag na bitbit niya.

Halos isang oras siyang naglalakad na walang patutunguhan. Hindi siya nagtuloy sa kanyang tinutuluyang boarding house dahil maaga pa at baka hindi siya pagbuksan duon. Wala siyang maisip na taong malalapitan upang ilabas ang kanyang sama ng loob. Sa kanyang paglalakad ay hindi niya napansin na nagawi na siya malapit sa condo ni Eric, at duon niya ipinasyang tumuloy, tutal wala pa naman ito duon.

Previous Page of 7Next Page

Comments & Reviews (3)

Login or Facebook Sign in with Twitter


library_icon_grey.png Add share_icon_grey.png Share

Who's Reading

Recommended