Previous Page of 4Next Page

Diary of My Girl

Dedicated to
idevilous
spinner.gif

FAN/FOLLOW ME and I'll dedicate a chapter to you ;)

Do you trust me? Are you enjoying this story? Kung OO, pwes, inaanyayahan kayong basahin ang mas romantiko at mas mahaba na puno ng twists kong Completed Novel "MY TIME WITH YOU" ;)

SULLI'S POV

Isang linggo na ang nakalilipas mula ng makilala ko si Allen. Nagtransfer na ako ng tirahan somewhere sa Northern Luzon, para maiwasan na rin na muling mag-krus ang mga landas namin.

Hindi ko man maiwasang makunsensya dahil sa pagtalikod ko sa agreement namin na ililibre ko sya after saving me, yet I believe I made the right decision na magpakalayo.

This is the life I chose to live. Walang pamilya, walang kaibigan, at walang kakilala.

Simple ang pamumuhay ng mga tao rito. Pangingisda ang pangunahin nilang hanapbuhay, samantalang ang iba ay pagtatanim ng kung anu-anong punong namumunga.

Papunta ako ngayon sa daungan ng mga maliliit na bangka, para magmuni-muni nang....

Ta-tama ba 'tong nakikita ko?! HOW COULD THIS BE?! Si Allen ba talaga 'yung lalaking nakatayo sa may daungan? Pano sya nakarating dito?

Agad kong sinampal-sampal ang pisngi ko para magising sa katotohan. Pumikit pa ako ng limang segundo para pagmulat ko, wala na ang ilusyon na nakikita ko. Pero...

Hindi sya nawawala sa pwestong kinatatayuan nya!

Haha! Baka naman kahawig lang nya 'yon? O baka sa malapitan e, hindi naman nya talaga kamukha 'yung lalaking nakatayo?

Yup! Ganun nga siguro.

Pero lumiko na rin ako at tumalikod. Babalik na lang ako sa bahay. Mas mabuti 'yun, dahil nakokonsensya pa din ako sa ginawa ko kay Allen.

Nakailang hakbang na ako palayo, ng may mga nakasalubong akong mga batang paslit na nagpapabilisan pagtakbo palapit sa daungan.

"KUYA ALLEN!" Sigaw nung isang batang lalaki habang nakangiti ng malapad.

Napatigil ako ng marinig 'yung pangalan na 'yun. Automatically, unti-unti akong humarap sa likuran ko, para masiguradong...hindi 'yung lalaki sa daungan ang tinatawag ng bata na Kuya Allen...kahit pa sya lang naman ang lalaking nakatayo doon!

"Kuya Allen! Eto na 'yung pamingwit namin! Tara na manghuli ng isda!!" excited na sigaw ng bata na biglang lumundag sa likuran ng tinatawag nyang Kuya Allen.

Ngumiti 'yung lalaki, nagpaikot-ikot habang karga ang batang lalaki at nakaukyabit ang ibang bata sa braso nya.

"Ilang isda ba ang gusto nyong hulihin ko?" Masaya nyang tanong na mas nagpasaya sa mga batang paslit.

"Ganito Kuya Allen." ipinakinata ng batang babae ang 10 nyang daliri.

"Ganyan lang karami? Hindi pa nyan mabubusog ang mga ahas mo sa tyan e!" biro nung lalaki habang ginugulo ang buhok nung bata.

Napatigil ako sa paghinga ng napansin nyang nanonood ako sa kanila.

Unti-unting nagf-form ng ngiti ang aking labi...Samantalang nawala bigla ang ngiti nya noong magtama ang aming mga mata.

"Kuya Allen, kilala mo ba sya?" Inosenteng tanong nung bata.

Natapos dahil doon ang pagtitigan namin, at halos maiyak ako ng sabihin nyang "Hindi ko sya kilala."

Sya nga si Allen. Ang nagligtas ng buhay ko. Ang mabait na lalaking tumulong sa akin. Ang unang lalaki na nakipag-usap at pinagsabihan ko ng aking tunay na pangalan after 2 years na pagiging malayo sa iba.

I feel rejected ng itatwa nyang kilala nya ako. Nasaktan ako.

Umalis ako sa daungang iyon ng may luhang nangingilid sa aking mga mata.

Umiyak ako maghapon sa loob ng maliit kong tirahan. Ngayon lang kasi ako na-reject ng ganun.

Kahit pa ako naman ang naunang nagputol ng koneksyon namin sa pagtapon ko ng sim card ko. Masakit pa din 'yung ginawa nya e. Kasi akala ko, mabait syang tao. Akala ko pa naman...iba sya sa karamihan. ;(

Hindi ko na namalayan na sumapit na ang gabi at nagdaan na rin ang madaling-araw.

Naligo ako at nagbihis ng simpleng kasuotan katulad ng sa mga taga-rito. Lumang mga damit, pero maayos naman. Nagsuot ako ng sumbrebro para takipan ang aking mukha, kahit pa parang hindi naman nila ako makikilala dahil hindi naman uso ang tv dito.

Mamimili kasi ako sa palengke. Hindi talaga sya palengke, maliit kasi, parang kumpol ng mga tindahan lang. Medyo may kalayuan din.

Naglalakad ako papunta doon ng makasalubong ko na naman si ano...'yung nagpaiyak sakin magdamag! Tumungo na lang ako at umiwas ng tingin, pero nakita ko pa din na nag-smirk sya sa akin.

Parang may tumutusok sa dibdib ko. Masakit. Pakiramdam ko kasi...galit sya sa akin. At na-reject na naman ako.

Previous Page of 4Next Page

Comments & Reviews (3)

Login or Facebook Sign in with Twitter


library_icon_grey.png Add share_icon_grey.png Share

Cast

Song Seung Hyunas Len
Sulli Choias Sulli
Ray (Kim Hyun-il)as Jin
Yook SungJaeas Vincent
Kim Myungsooas Myungsoo
Lee Jong Sukas Lee
Kang Minhyukas Gavin
Jung Daehyunas Chino
Lee Jonghyunas Andrew
Krystal Jungas Krystal

Who's Reading

Recommended