Ontvoerd

spinner.gif

Kim lag op de grond tegen de boom aan. De grond was ijskoud en ze voelde zich duizelig worden. Als de jongen haar maar niet vond. Ze hoorde voetstappen. Shit daar komt hij al aan, dacht ze. Ze probeerde overeind te springen om weg te rennen, maar ze was zo duizelig dat ze bijna meteen omviel. Ze werd ruw bij haar arm gepakt en meegetrokken. Het was de jongen. Hij sleurde haar mee naar de auto en gooide het portier open met zijn vrije hand. Hij tilde haar op en smeet haar ongeveer naar binnen. Ze knalde met haar hoofd tegen een leuning aan en ze werd bewusteloos. Toen ze weer bij kwam was alles donker. Het was blijkbaar al avond of nacht. Kim ging rechtop zitten en keek voorzichtig naar de jongen. Hij keek door de voorruit en bleef strak vooruit kijken, terwijl hij vast wel doorhad dat Kim hem aanstaarde.'Hé', dacht Kim, ik kan mijn handen en benen nog bewegen. Ze was dus niet vastgebonden. 'Dat is raar', dacht Kim. Ze had verwacht dat ze helemaal vastgebonden en ingepakt zou zijn, omdat ze "ongehoorzaam" was geweest. Maar blijkbaar vond hij dit beter of was hij het vergeten.

'Hoe wisten ze trouwens wie ze was en waarom moesten ze haar hebben?' dacht Kim. Ze begon boos te worden."Waar slaat dit eigenlijk op, dacht ze." Misschien kon ze wat informatie uit hem los peuteren. Ze keek hem strak aan via de achteruitkijkspiegel en de jongen keek terug. Hij keek boos toen hij haar blik zag, Kim werd er bang van, maar ze dwong zichzelf niet op te geven. Ze moest er achter komen waarom hij haar ontvoerde. Ze kon dit beter goed aanpakken.

"Ehm, begon Kim. Waar ben ik en wie ben jij? vroeg ze." De jongen zei niks."Hallo! Riep Kim. Ik vraag je wat." Ze begon haar geduld te verliezen, waarom gaf hij niet eens antwoord op deze neutrale vraag? Ze was nog niet eens bij de echte vraag die ze wou stellen. 'We zijn nu in België', zei de jongen. Kim schrok van zijn plotselinge antwoord en zijn stem.'waar gaan we heen dan?' vroeg Kim.'We gaan naar mijn baas in Parijs', zei de jongen. Maar waarom dan? Vroeg Kim. 'Waarom ontvoer jij míj en waarom niet iemand anders?' 'Iemand in Parijs zelf of zo'. 'En WAT ga je met me doen?' De jongen antwoorde met trage stem: 'mijn baas heeft me opdracht gegeven jou te ontvoeren en ik breng je dus naar zijn kantoor in Parijs. Waarom hij jóu ontvoerd en wat hij met je gaat doen weet ik ook niet'.'En wordt je ontslagen als ik je mij niet naar hem toe brengt?' vroeg Kim.'Ja, dus als je wegloopt achtervolg ik je net zolang totdat ik je heb'. Zou je niet liever ontslagen willen worden dan voor zo iemand werken?' De jongen antwoorden niet. Ze wist trouwens nog steeds niet wie hij was. 'maar weet je wie ik ben dan?' vroeg Kim. 'En hoe weet je dat en waar ik woon en zo?' 'Ja, je bent Kim Groen, je woont in Castricum, bent 16 jaar oud, zit op het Jac P Thijsse College en je hebt een broertje van 10 jaar oud. Dat heb ik in een dossier van mijn baas mee gekregen inclusief foto'.

'Wat'!! Riep Kim.'Hoe komt hij daaraan dan?' 'Is dit een verhoor ofzo?' Riep de jongen terug. 'Ja, toevallig wel ja. Je weet alles over mij en je Ontvoerd mij!! Dus heb ik het recht om te weten wie Jíj bent!'

'Oke, oke, ik ben Rick ... ik ben 18 jaar oud en ik woon in Parijs'. 'Maar je bent Nederlands en je ziet er niet Frans uit, heb je eerder wel in Nederland gewoont?' Rick reageerde niet. Hij keek meteen weer strak naar voren.'Oeps, geen goed onderwerp', dacht Kim. Maar ze werd hierdoor wel nieuwsgierig naar zijn achtergrond en waarom hij in godsnaam bij zo iemand ging werken. Ze liet het maar even zo en ging weer op de achterbank liggen.

Comments & Reviews

Login or Facebook Sign in with Twitter
library_icon_grey.png Add share_icon_grey.png Share

Who's Reading

Recommended