Önceki Sayfa of 7Sonraki Sayfa

Issız Güverte

spinner.gif

Bu hikayeyı bazılarınız okumuş olabilir. Okumaya devam ediyor olabilir. Bir çok kişinin hikayeyi okuyup seveceğinden eminim. Okumayanlar ve tekrar okumak isteyenler için yazarı "ÖZNUR YILDIRIM"dan izin alarak hikayeyi sizinle paylaşıyorum. İyi okumalar :)

( Vote ve Yorumları unutmayalım lütfen :) )

Annemin çevresinden karanlığın tılsımları dökülüyordu sanki, öfke ve nefrete bulandırılmış sözcükleri özenle seçmiş gibiydi. Babamla her zaman tartışırlardı ama bu hepsinden çok daha kuvvetli, çok daha deliciydi. Küçük kardeşim kollarımın arasına girmiş, sessiz gözyaşları eşliğinde kavgalarını izliyordu. Bense gözlerimi onlara dikmiş kavgayı sonlandırmalarını bekliyordum.

    “Çocukları korkutuyorsun,” dedi babam annemin sesine zıt bir ses tonuyla. Annem öfkeyle parlayan mavi gözlerini ilk önce bana sonra kardeşime çevirdi. Kardeşim bana iyice sokulurken annem hızla yürümeye başlamıştı, salonun ortasında duran kolileri geçti ve odadan çıkarak kapıyı çarptı. Çarpmanın etkisiyle kapının camı parçalara ayrıldı, büyük bir gürültüyle yere düşen cam parçalarına herkes dehşeti barındıran gözlerle bakıyordu. Babam her zaman ki gibi ilk toparlanan olmuştu, hızla yanımıza geldi ve küçük kardeşimi kucağına aldı. Küçük yüreğinden kopan hıçkırıklar içimi acıtıyordu; en çok o üzülüyordu, en büyük darbeyi hep o alıyordu bu kavgalardan.

    Salonun köşesine, yere çökmüş bir halde bir süre kardeşimin gözyaşlarını izledim. Ardından ayağa kalkarak yavaşça babamın yanına doğru yürüdüm ve tam dibinde durdum. Bakışları benden özür diliyordu ama şuan kalbim kanla birlikte ihaneti pompalıyordu, acıyı, öfkeyi, nefreti. Bu gibi durumlarda anneme benzerdim, sinirli bir yapım vardı, ama asla onun gibi avazım çıktığı kadar bağırmazdım.

    “Sana bir tavsiyede bulunayım,” dedim babama ifadesiz bir ses tonuyla. “Boşanın.”

     Şaşkınlıkla süslenmiş gözlerini ardımda bırakarak az önce annemin çıktığı yere yöneldim ve cam parçalarını ayağımla kenara iterek odadan çıktım. Annemin homurtusu hala duyuluyordu, üst katta ağlama krizine girdiğini tahmin edebiliyordum. Derin ama birçok şeyi barındıran bir nefes aldıktan sonra evden çıktım ve yabancı olduğum havayı soludum.

     Şiddetli geçimsizlik denen bu tabir her gün film gibi işleniyordu bu ailede. Genellikle yer değiştirmelerde daha ağır oluyordu, az önce olduğu gibi. Annem hep babamı suçluyordu, bende bir zamanlar babamı suçlu buluyordum ama zamanla olgunlaşmıştım. On sekiz yaşındaydım artık, sekiz yaşında değil fakat annem hep çocuk kalmıştı. Sorunlardan kaçan biriydi, düzgünce konuşmaz hemen bağırmaya başlardı. Aslında birbirlerine büyük bir aşk beslerlerdi ama her aşık olan iki kişinin geçinmek gibi bir zorunluluğu yoktu. İki farklı kutuptu onlar, birbirlerini çekiyorlardı ama aynı zamanla parçalara ayırıyorlardı. Şu son zamanlarda boşanmalarını istiyordum. 

    Babam büyük bir şirketin pazarlama kısmındaydı, bu yüzden sürekli yer değiştiriyorduk. Benim için oldukça zordu çünkü ırkçılar her yerde vardı. Beş yaşımda ayrıldığım ülkemden sonra birçok yer görmüştüm. Genellikle hepsi cehennemi andıran bir sona ulaşmış, yeni sayfalarıma bir şey yazmama fırsat tanınmadan buruşturup atılmıştı.

    Nereye gittiğimi bilmeden yürümeye başladım; ılık hava tenimi gıdıklıyor, tarifi olmayan bir his bırakıyordu. Küçük bir kasabaydı burası, müstakil evlerin bulunduğu, şirin köpek kulübeleri ve yeşil bir bahçeyle süslenmiş zengin bir kesimdi. Buraya ısındığımı hissettim, artık gittiğim yerlerde yabancılık çekmiyordum.

    Uzun bir süre yürüdükten sonra evimizin bulunduğu sokaktan çıkmıştım, burada tek tük evler vardı. Dalgın bir şekilde yürürken yanımdan bir araba geçti ve karşı tarafımdaki evin bahçesine girdi. Hala yürümeye devam ediyordum ama arabadan çıkan kişiyi görünce olduğum yerde donakaldım. Evet, diğer kızlara göre biraz tuhaf biriydim, genellikle bu donakalmak tabiri yakışıklı bir erkek görüldüğünde kullanılırdı. Ama benim gördüğüm küçük bir kızdan başka bir şey değildi. Aslında beni etkileyen, içime gömdüğüm anılarımı ortaya çıkartan bu kız değildi, kızın üstünde duran kostümdü.

Önceki Sayfa of 7Sonraki Sayfa

Yorumlar & Eleştiriler (59)



library_icon_grey.png Ekle share_icon_grey.png Paylaş

Kimler Okuyor

Önerilen